Tida...

Det heiter seg at tida ikkje går, men at ho kjem. Det kan nok vere sant. Men i det siste har det kome så altfor lite tid min veg. Eg berre nemner det...

Hei hei hå, nå tar vi skolesekken på...

Prøve å lære meg ein ny morgonsong som klassa mi kan. Men eg heng litt etter. Veit ikkje om eg har dei første orda rett ein gong...I tillegg kan dei teikn (som i teiknspråk) til teksten, og då er eg totalt satt på sidelina. Eg har mykje å lære av mine søte små.

Jepp, både tid, tankar og energi går med til kun ein ting den siste tida: elevane mine som eg nettopp har blitt kontaktlærar for. Møtte dei for første gong på mandag, og det var jo kjekt. Dei er mange, ulike, unike, sjarmerande, fulle av energi og påfunn. Mykje kjekt, mykje nytt, mykje slitsomt, mykje å tenke på og mykje å gjere. Føler eg køyrer ei sliten-glad-trøytt-optimistisk-livredd-stressa-positiv-berg-og-dal-bane der eg eigentleg ikkje har kontroll. Men trivst godt, både blant kollegaer, elevar og omgivnader. Livet er godt, om enn litt einsformig (ok, litt uklar her: dagane er ganske varierande, men dei handlar kun om ein ting: jobben. Berre spør Emma...)

Håpar alle andre lesarar av bloggen min (trur eg er oppe i 6 som har stått fram no - hurra for dykk!) også har det bra. Lykke til til Siril og Ingvill som er i samme båt som meg. Bere vent; snart har me og litt meir kontroll på ting!

Neste innlegg skal bli litt meir interessant og sånn, men akkurat no så har eg så lite å kome med. Lite å gi, liksom. Men eg er her, eg lever og eg oppdaterer bloggen min, om enn på ein litt keisam måte.

So long, my friends!

Kar for sin kilt

No har eg blitt vaksen på alvor
Det gjekk opp for meg her i forgår
Eg laurdag så stilt
Såg Kar for sin kilt
Eg har jo trass alt fylt tju'fem år

Eit merkeleg utfall av dette
(det er nesten flaut å berette)
Eg må følgje med
For alt kan jo skje
viss Paul ikkje vel seg den rette

Sjå Kar for sin kilt neste laurdag
Kanhende blir du òg i godlag
Av serien flott
Der folk har det godt
Men heilt annan humor enn O-fag...

 Kven vil karen i kilt(Paul) velje? (Duste)-Lucy eller Isobel?

O-fag

O-fag var ikkje akkurat mitt favorittfag på skulen. Det innebar så altfor mykje liksom. Alt frå å lære om kongar og prinsar til å fargelegge kart over land og fylker. 
Og verst av alt; eg måtte lære om historiske hendingar. Det klarte eg aldri.  Eller, eg hugsa det for ei stakka stund, men berre veker etter var alt som blåst vekk (her kunne eg nok, i namnet åt sanninga, byta veker ut med dagar. Eller timar. Og det utan å overdrive (eller blir det underdrive?)).

Nok mas om o-fag. Eller orienteringsfag, som det i grunnen heitte. Det er jo byta ut frå læreplanane no (takk og lov) men erstatta med andre fag som NaMi og liknande (ikkje fullt så takk og lov. Kva skal ein lære om kongar, prinsar, kart og historie etter? Eg har klart meg fint utan!).

Uansett; poenget er at eg har lært å like o-fag i sommar! Og kven andre enn Bård og Vegard har lært meg det? Ingen! Dei har eit fantastisk småvittig og merksnodig program på petre kvar vekedag mellom 12 og 13. Og dette programmet har fått meg til å innsjå at det finst mykje rart ute i verda som det faktisk kan være littegranne interessant å vite om. Til å prate om i festleg lag og sånn. Til no har eg kopla totalt ut når andre har dratt historiske hendingar, geografikunnskapar eller liknande på bana i festleg lag (faktisk synes eg ikkje det er særleg festleg lag lengre når slike ting blir samtaleemne. Blir nesten litt ufestleg, eller ukoseleg stemning for min del. For eg føler meg så dum...) Det nye (?) med o-fag med Ylvis, er at dei snakkar om sånne interessante merksnodige ting. Sånne ting som eg faktisk har lyst å lære. 

Og då kan eg, når hausten kjem, brife med mine nyerverva kunnskapar i festleg lag og slutte å føle meg dum og sånn. Og så blir alt så trygt og godt for vesle meg når eg kan delta i slike djupt faglege samtalar. Og det heile passar jo meget godt å presentere o-fag sitt slagord i denne samanhengen: Vår fagkunnskap - din trygghet.

Dagens (eller månadens...) anbefaling blir dermed o-fag på petre kvar vekedag mellom 12 og 13. Dei har også lagt ut diverse lydkutt på nettet, på http://www.nrk.no/o-fag/

Her ville eg eigentleg legge ut eit bilete av mine favorittgutar (to av dei i alle fall), men det har eg ikkje. Difor blir det eit bilete av ein sjiraff eg traff i Dyreparken i Kristiansand på onsdag. Kanskje er det Raffen?

No skal eg nok ein gong prøve noko nytt...

Hei!

Tebake frå Bulgaria no. Tusen takk til alle de som har kommentert at eg har blitt brun! Slikt varmar eit kviting-hjarta:) Har rukke å pakke ut, vaske klede, pakka inn, vore på 5-års treff på Bibelskulen, pakka ut, vaska klede, pakka inn igjen (delvis, vel å merke) og sett igang med den store inn- (eller var det ut-?) pakkinga frå leiligheten her i Vibes. Slitsomt å være på flyttefot! Har resultert i at eg har endra døgnrytme sånn litt...var oppe til ca 0430 i natt, og blir vel ikkje tidlig kveld i kveld heller...Får liksom gjort mest om natta. Kanskje ein samanheng med at Emma har sove om dagen pga nattevakt og dermed så må det vere litt stille i huset? Ja, eg kan no i alle fall skulde på det:)

Elles lite nytt. Snart reiser eg heim til mitt kjære Leknes for å feire bursdag (gullbursdag!!!) og jobbe litt. Blir kjekt å sjå vakre Osterfjorden igjen etter gamalt!

Siril, viss du les dette, så vil eg seie at eg håpar du har fått med deg at eg har gjort eit forsøk med å oppdatere infoen om meg. Både ny plass og bu og jobb er kome med. Eigentleg så ville eg mest av alt sei til deg at eg håpar du får eit superbra opphald i Thailand hos Eirin&co. Det fortener du no etter vel fullført adjunkt-utdanning. Glede meg te å høyra kordan misjonærane har det der borte.

Vel, det var alt for denne gang. No må eg pakke litt til...og på grunn av at eg forsøker å få inn eit bilete av meg sjølv i profilen min, så legg eg ut eit bilete av meg sjølv her no...berre av den grunn altså! So long!

Nest siste dag i Bourgas

Ja, no e snart vaart opphold i Bulgaria slutt...Me syns sjoel me har opparbeida oss ein akseptabel brunfarge, men den konklusjonen maa me kanskje revurdera ette ein episode i dag tidlig...me hadde et litt traumatisk moete med to av Sunny Beachs lifeguarda, og da resulterte i limericken de kan lesa nerafor. Ergo; me e'kje spesielt brune likavel. Bere saann at de veit da naar me kjem heim, liksom.

Me gjekk ne' te strande, fant solstol
To menn kom imot oss, dei va cool
-Velkommen te stra'n!
sa han eine ma'n
-Me ser de e kvite og treng sol

Te tross for litt troebbel i start'n
Har me no faatt opp solefart'n
E farga og flott
I alt ant enn graatt
Har nesten heilt gloemt kjipepart'n

Bulgaria...

To jenter skal reise til Bourgas
Dei reiser frå Gardermo'n flyplass
I morgon dei fèr
til sol og godt vèr
I veska ligg pengar og raudt pass

See you soon!

Nynorsk

Mi kjære syster, Camilla, gjorde meg merksam på noko her ein dag. Eg må ikkje gløyma målføret mitt! Det vakre, melodiøse og svært så diktarvenlege skriftsspråket NYNORSK. Difor er dagens bidrag ein limerick i tre delar (eller skal eg sei akter?) på dette poetiske målføret. Dersom nokre av lesarane (ja, de tre-fire som ser ut til å lese her sånn av og til), ikkje er heilt fortrulege med nynorsk, så kan det stillast spørsmål til forfattaren (altså meg) om innhald og slikt. Gjerne i form av ein kommentar her på sida. Det har ikkje vore så mange av dei i det siste (kanskje ikkje i det heile, men eg likar ikkje overdrive heller).

Ein takk går til Ingvill og Rita
Dei båe kan dikta, må vita
To lim'rickar bra
Eg ropar: "Hurra!"
og kjenner at eg blir for lita

For eg har nok gjort mitt som diktar
Dei andre mot stjernene siktar
Ser ut til at eg
må finne min veg
Å vere ein bloggeigar pliktar...

Så neste gong blir det ei lim'rick
Eg verda må sjå med eit nytt blikk
Og kva dette vert?
Rapport frå konsert!
Frå Slåbrock og Gaute sin musikk

Kongen og sånn

Ein dag som den syttande mai

er mange folk skikkeleg gla'i
I år som i fjor
i bunad eg for
til by'n for å rope hurra'i...

Eg såg både folk, korps og kongen
For meg var det jo fyrste gongen
At eg kongen såg
der eg gjekk i tog
Han vinka til meg frå balkongen


Eg veit at han vinka til fleire
mangfaldige tusen sku' feire
At Noreg er fritt
det er ditt og mitt
Ja, kven kan vel ynskje seg meire?

Jomfrutårnet...

Det ligg eit tårn i Bergen by,
eit tårn så raudt og flott.
For tida jobbar brannmenn der,
dei flytter snart for godt.
Då håpar eg å flytte inn,
gi tårnet ein ny glød;
for det skal det huse meg og
andre jomfruer i nød.
Til no så er vi berre to
som glad har takka ja
til framtid god i Bergen by,
og Jomfrutårnet bra.
Men sit du der og tenker no;
Her vil jo eg og bu!
Så er det enda tid og rom,
ja, berre sei frå, du!
Kontakt meg her på bloggen min,
så skal du snart få svar.
Sannsynlegvis blir svaret "Ja",
så berre gjer deg klar!

Curious George

Har du nokon gong høryt om Curious George? Det har eg. Han har nemleg budd på rommet mitt sidan eg var ganske så ung. Fekk ein brun ape-bamse av onkelen min, som det stod noko merkeleg på magen på. Ganske tidleg forstod eg at George, det var eit namn. Men Curious, kva i alle dagar var det for noko? Eit namt? Og korleis skulle eg uttale det i så tilfelle? Må innrømme at eg var godt igang med ungdomsskule-engelsken før eg forstod kva bamsen min blei kalla. Nysgjerrige George! Eller Nysgjerrige Nils som det er blitt oversett til i norske bøker. Absolutt ikkje like flott og sjarmerande som originalen, men...

Jaja, nok pjatt om min vesle søte ape-bamse. Poenget med heile dette innlegget, er at eg no har oppdaga eit heilt fantastisk samantreff; min nye favorittartist, Jack Johnson, har gitt ut ei plate som heiter, og hald deg fast; Sing-A-Longs and Lullabies for the film Curious George! Kult, eller? Ei fantastisk flott plate, forresten. Og ein fantastisk flott bamse. Her er dei begge to (plata og bamsen, ikkje plata og Jack eller bamsen og Jack...) i sofaen i stova vår. Hipp hurra for begge to!

Dagens anbefaling (kanskje ein ny post i bloggen min?) er altså Jack Johnson med Sing-A-Longs and Lullabies for the film Curious George.

men bloggen te Elisabeth va'kje død...

Trudde kanskje eg hadde gitt opp min tilværelse som bloggar? Å nei da! I'm back! Har hatt ein flott påskeferie heima hos mor og far. Herlig å vera heima og slappa av og sånn! Vestlandet viste seg frå si mest omtalte sia; regn regn regn regn regn regn regn...hurra hurra! Bilde te venstre e forresten tatt den eine dagen da va sol sol sol sol sol! Palmesøndag la eg, to av mine yngre søsken(som alle tre smile så fint på bildet) samt mamma og pappa ut på tur over Rinnane. Herlig! Som du ser av ansikta våre, va me litt trøtte og sånn, men humøret va absolutt testede:)

Har egentli ikkje så mykje nytt å sei, tross mitt langvarige fravær. Men eg klare jo (som de ser) å skriva nåkken linje om rett og slett ingenting!

Da va alt for denne gang. Slenge med et bilde tatt inne i bilen te storesøs ved Gullgruven i Åsane onsdag før skjærtorsdag. Raindrops kept falling and falling and falling and falling and falling...

Med båt i Oslo

Har fått nåkken klage på lite oppdatering på min herlige blogg (ok, kun ei klage, men like å legga på litt). Uansett antall klage, så kjem da ei aldri så liten oppdatering her. Hurra!

Har nok ein gang fått ånden øve meg og skrive ein flott (?) limerick. Må innrømma at akkurat denne limerick-bølga e iferd med å ta knekken på meg. Da har gått så langt at eg driv å tenke i limerick form. Hodet mitt e liksom på "dadadadadadadadada - dadadadadadadadada -dadadadada - dadadadada - dadadadadadadadada"-form for tida. Slitsomt! Og da ser ikkje ut te å gå øve med da føsta heller, så derfor kan eg likså godt skriva inn min siste produksjon (forresten allerede publisert i Torbjørn sin nyoppretta blogg)



Ein båttur i Oslo e muli'
Tross i at da ikkje e juli
Kakao i ein kopp
på Nakholmen stopp
Så herlig, ja nesten utruli'



(limericken handle(viss du mot formodning ikkje sku forstå da) om ein båttur i Oslofjorden i sol og flott vær på lørdag. Ein tur som absolutt kan anbefalast!)



Og så må eg jo nesten ha med et bilde av reisefølget; først Ingvill (på ferie frå Trondheim - HurraHurraHurra!), Rita, Linn Elisabeth og meg.

Ein heilt ualminnelig dag...

Den starta me at eg va vikar for ein tjedjeklasse på Marienlyst. Ikkje så spesielt, kanskje.

Så gjekk eg heim. Heilt normalt.

Deretter åt eg litt lunch. Ikkje nåkke ekstraordinært med da heller.

Neste post på programmet; forsøk på jobbing med FLABS-oppgava med Rita. Gjekk ikkje som smurt. Blei sur og frustrert. VELDIG sur og frustrert. Og sulten. Ganske vanlig reaksjon sånn i tre-fire tida.

Rita laga middag. Relativt dagligdags da óg.

Så såg me "Home and Away". Utrulig vanli aktivitet i detta huset (viss TV-sjåing kan kallast ein aktivitet...)

Me gav FLABSn og drøftinga ein ny sjanse. Gjekk om mulig enda verre enn ved føste forsøk. Frustrasjonen va te å ta og føla på. Me blei drittsure begge to. Tenkte at "FLABS e møkkafag!". Me gav opp.

Rita ringte te Torbjørn. Supervanlig.

Eg for ut på joggetur. SUPERDUPERUVANLIG OG PÅ GRENSA TE EIN SENSASJON! Då eg kom inn igjen va frustrasjonen gått litt øve. Regnet, Forgnerparken og den utslitte kroppen (hardt for den, stakkar. E'kje vant te ant enn å gå te og frå ting. Går riktignok litt fort, men ikkje joggefort...) tok tankane vekk frå møkka-FLABSn for ei lita stund.

Og no sitt Rita og eg og ska sjå Dirty Dancing. Ikkje veldig uvanlig, me har sett den mange mange mange ganga. Men lenge sia sist. Så kanskje sånn midt-på-treet-vanlig. Gitt opp møkka-FLABSn for i dag. På'an igjen i mårå. Ganske så kjempevanli i vårt hus. Å utsetta ting, altså...


Her e et lite flatterande bilde av meg som e komt igjen frå joggetur og ska i dusjen. Bere sånn at eg har et lite bevis på at eg faktisk va ute. Dårlig bevis, kanskje, men eg ville ellers ikkje frivillig lagt ut et så svett og ulekkert bilde av meg sjøl. Så du bør tru at da e sant!

(Viss du lure ka som va så ualminnelig med akkurat denne dagen, så va da joggeturen. Eg driv nemlig ikkje med sånt. Sånn egentli. Men nåkken ganga driv frustrasjonen øve møkka-FLABSn ein te å gjera ting ein ikkje kan. Som f eks å jogga. Nemlig.)

Kong Ole av Kollen

Speaker rope: Ole Einar! Og publikum svare: Ole Einar!

Stemningen i Kollen e topp! Vore med på (dvs vore tilskuar på) mitt føste (og absolutt ikkje siste) verdenscuprenn i skiskyting. Oppvarming med Kati Wilhelm-demonstrasjon, og så den store finalen; Ole Einar Bjørndalen-show. KONGE! Ord blir fattige i når ein står ansikt te ansikt (ok, ikkje akkurat da, men han suste forbi meg så nærmt at eg kunne pirka i han med flagget mitt viss eg ville. Men da ville eg ikkje...) Legg inn et bilde tatt av han som vise kor nærmt han faktisk va (og kor fort han kjørte forbi oss)

I god skirenn-i-Kollen-ånd så har eg i dag laga ein aldri så liten limerick som beskriv kor flott da va å vera publikum;

I dag va da world cup i Kollen
Sku nesten tatt med parasollen
For sole skein flott
og rennet va rått
Med Bjørndalen i hovedrollen

(Ane de ein ny skirenn-kommentator-spire her? Lure på om NRK veit at eg finst...)

Å Vestland, Vestland...

Ingvill ettelyste bilde frå Leknes i sist innlegg...Nesten flaut å sei da, men eg tok ingen - eg gjentar ingen - bilde heima denne gongen. Ganske så merkeleg, i grunnen, for været var flott og folka særdeles goodlooking...Så derfor får da bli nåkken arkivfoto denne gongen. Love oppdaterte og vakre bilde ette påske, Ingvill!







Utsikt frå Rinnane. 14.august 2005








Utsikt frå terassen vår. 7.oktober 2005








Utsikt, også denne gongen frå terassen vår. 16.desember 2005

Tyver i natten...

No har eg ikkje skrive nåkke i bloggen min på aldri så lang tid. Har fått litt petter for da(og med petter meine eg sjølsagt pepper...bere så da e sagt. Trur eg har fått meg litt dysleksi sia sist...sånn kan da gå).

Sia sist har da skjedd store ting; eg har tatt Lavprisekspressen heim te Vestlandet. Hurra for billig reisealternativ øve fjellet! 98,- tur/retur e ganske så øvekommelig sjøl for ein fattig student som meg. Kjekt å vera heima. Faktisk så va heile storfamilien på sju samla te felles søndagsmiddag i går - fin gjeng! Tarje tok opp et tema som har plaga han ei stund; hyppige temaskifte i samtalen rundt matbordet. Spesielt blant familiens kvinnelige medlemma. Han har litt problem med å henga med (sjøl ette 17 års trening...litt seinlært, Tarje???). Pappa trøsta han med at han har gitt opp å henga med. Den raude tråden (som eg kan lova deg e der ein plass!!!) syns han e litt lite synlig, så han sitt bere stille og tenke at "dei spør meg vel direkte viss dei vil ha mi meining". Og da gjer me jo, pappa.

Mens bussturen te Vestlandet gjekk knirkefritt, så va turen tebake meir dramatisk...eg blei nesten rana på Gol! Meir om detta kjem mot slutten av innlegget...men fyttikatta så skummelt da egentli va! Tenkte ikkje så grådig på da akkurat der og då, men no har eg innsett at da va på grensa te høgdramatisk (slår kanskje ikkje Camilla si flyhistorie frå fredag, men likavel; dramatikk inne på bussen på Gol e'kje te å spøka med da heller!)

Sist innlegg spurte eg om tips te ka eg kan skriva om her, og mi kjære lillesøster og flydramaqueen, Camilla, kom med oppte fleire forslag, blant ant dikt, og da veit jo de som kjenne meg at eg e grådig go te! (eh...). Uansett så tenkte eg at eg ska gjera et forsøk i dag. Dikte heite kanskje I et sete på Lavprisekspressen på Gol (kanskje eg bytte øveskrift når eg får bearbeida diktet litt, men foreløpig e detta arbeidstittelen...)

I et sete på Lavprisekspressen på Gol
Dramaet skjedde i natt klåkkå fem
Lavprisekspressen sku kjøra meg "hjem"
Frå Bergen te Oslo va veien den gjekk
Og eg hadde pakka i bag og i sekk
Bussen va full, men eg fann meg ein plass
Rad nummer to (et godt stykke frå dass)
Alt såg så fint ut, eg sov av og te
Ho som sat attme lot meg sova i fre'
Eg tenkte at nattbuss'n e go' som gull
Kjapt, trygt og billig, da e ikkje tull
Men detta va før me va komt fram te Gol
Sjåføren sku pausa, han trengte litt sol (sjøl om da va midt på natta og lite sol å sjå...tips te nytt rim her tas imot med takk!)
Me hadde vel stått dar på Gol et kvarter
Eg satt der og drømte om is te desèr (dessert?)
Då merka eg nåkke som ikkje va rett
Ein fyr nermed beina, ikkje spes fett
Eg rørte litt på meg, og då spratt han opp
han spurta av bussen i fullfart galopp
Eg sjekka i sekken; men den va intakt
Så eg slapp å springa på Gol-tyvejakt
Moralen e den; da e farlig på Gol
Særlig når føraren treng pause og sol
På Gol e da tjua som stel da dei finn
på Lavprisekspressen snik dei seg òg inn

Kanskje ikkje da besta dikte eg har skrive, men da e jo bere et føsteutkast...eg e veldig for prosessorientert skriving (heia Olga Dysthe og Ord på nye spor!), så prosessen fram mot ferdig produkt e enormt viktig.

Sjalabais så lenge!
Nytt dikt kjem kanskje snart;)

Emma og Sverige

Her e Emma. Ho e den andre personen eg dele leilighet med. Ho har ikkje kjæreste sånn som Rita har, men Emma e litt spesiell ho og. Ho e nemli halvt svensk (og halvt norsk). Og ber preg av da. Ikkje på den måten at ho kalle seg svensk. Elle prate svensk. Men når da passe seg sånn, så e ho litt svensk likavel. Ho syns for eksempel da va gøy med OL i år (elle OS som Emma sikkert ville kalt da i år). For då vant Sverige så mykje. Og så virka da som om Emma plutselig merka da svenska blodet i årena litt ekstra, og så blei ho svensk. Men da gjekk øve (kanskje tok da norska blodet øvehånd te slutt???) No e ho ganske norsk igjen, trur eg.

Fordelen med at Emma e litt svensk, e at eg stadig vekk får oppleva litt av den svenske kulturen. Foreldrena hennas (Elsie og Otto, henholdsvis svensk og norsk) bur nemli i Sverige. På et særdeles koselig småbruk (trur ein kan kalla da da...litt sånn "Emil"-stil på huset; veldig koselig!). Og der e eg av og te. Ilag med halvsvenske Emma, sjølsagt. Kjekt! Eg får meg altså ein utenlandstur i ny og ne. Og no når mine tre av mine søsken befinn seg i henholdsvis London(Camilla) og USA (Solveig og Tarje), så kan eg sei; "Og eg va i Sverige sist helg!" Kanskje ikkje lika spennande, men utland e utland, meine no eg! Forresten; takk te Robin som har vett te å holda seg i heimlandet:)

Jaja, så har eg presentert mine to sambuara. Ka ska eg då finna på te neste gang? Tips/forslag tas imot med takk!

Rita

Rita bur ilag med meg og Emma her i Oslo. Rita har kjæreste. Rita sin kjæreste heite Torbjørn og bur i Bergen. Rita har besøk av kjæresten sin, Torbjørn, no. Rita har besøk av kjæresten sin, Torbjørn, te søndag. Rita sin kjæreste, Torbjørn, e ein grei gutt. Rita søke på jobb no. Rita sin kjæreste, Torbjørn, hjelpe Rita med å søka på jobb no. E du lei av å lesa om Rita og kjæresten hennas, Torbjørn? Då ska du få sjå et bilde av dei i staden for! Sånn ser Rita og Torbjørn ut når dei søke jobb for Rita.


Eg e veldig gla i begge to. Sjøl om da e Torbjørn sin feil at Rita ikkje ska bu med meg og Emma i Oslo lenger enn te sommaren... Akkurat da e litt dårlig gjort, Torbjørn, men du e tilgitt. For du gjer Rita så gla. Og då blir eg òg så gla:)

I dag må eg og komma med ei oppklaring; Eirik e ikkje Camilla sin flamme men Camilla sin kjæreste. Nemlig! Kom te å omtala han som flamme i sist innlegg, og da va dumt gjort av meg. Flamme har visst nåkke litt useriøst med seg. Og Camilla og Eirik e ikkje useriøse. Nemlig. Sjøl om dei bere e ungfola begge to. Eg, ei voksen og moden kvinna (eg e'kje gammal, Cammi, eg e voksen og moden!), kunne kanskje hatt et seriøst forhold, men da har eg ikkje. Nemlig. Driv ikkje med sånt, eg. Nemlig.

Fremdeles ikkje komt heilt i havn med søke-jobbs-som-eg-ikkje-får-og-kanskje-ikkje-har-lyst-å-få-heller-arbeidet, men ska ringa te mine referansa i dag. Hurra!