Robin

den verda berre du ser...

to uttrykksfulle auge
ei nase og ein munn
du er ein gut på sju år
og du er god og sunn

du smiler, ler og tullar
har humor og humør
men brått så er det over
då stenger du ei dør

og lukkar allting ute
går inn dit berre du
kan sjå, forstå og høyre
kva hender der, mon tru?

vi andre ynskjer ofte
at vi fekk vere med
inn i den verda du ser
sjå kva som der kan skje

men verda di er berre di
vi andre kjem ei inn
vi kan kun sjå og tenke
forstå deg trinn for trinn

vi er så glade i deg
det veit vi du forstår
og alltid vil du vere
den gode guten vår
 

Det neste løftet...

Eg tar t-bana til jobb kvar morgon. Og tilbake frå jobb kvar kveld (for det har blitt kveld før eg vender nasen heimover for tida). Turen på bana tar omlag 20 minuttar. Og så brukar eg 10 minuttar gå heimefrå og til bana, og 5 minutt å gå frå endestasjonen til jobb. I alt bruker eg altså 1 time og 10 minutt til og frå jobb kar dag. Og i det siste har eg nytta desse minutta og timane til å høyre på lydbok. "Frelseren" av Jo Nesbø. Veldig bra bok, spør du meg. Og tida på bana saman med Harry Hole, Halvorsen, Beate Lønn, Li og Li og ikkje minst "Den lille frelseren", har gjort morgonen litt mindre grytidleg, og kvelden litt mindre sein. I tillegg trur eg at ein kan lære eitt og anna av folka i bøkene. Harry Hole, til dømes. Ein alkoholisert politimann utan dei heilt store sosiale evnene, javel, men likevel. Han har nokre poeng innimellom som får meg til å tenke. Blant anna inspirerte det meg til tittelen på dette innlegget.

Hun så ned på hendene sine. "Tror du på Gud, Harry?"
"Nei,"
"Likevel sverget du i Hans påsyn at du ville redde gutten min."
"Ja," sa Harry og reiste seg.
Hun ble sittende og se opp på ham. "Er du en mann som holder det du lover?"
"Ikke alltid."
"Du tror ikke på Gud," sa hun. "Og ikke på ditt eget ord, heller. Hva er det igjen, da?"
Han trakk jakka tettere rundt seg.
"Fortell meg hva du tror på, Harry."
"Jeg tror på det neste løftet," sa han, snudde seg mysende mot den brede avenyen med stille søndagstrafikk. "At mennesker kan holde løftet selv om de brøt det forrige. Jeg tror på nye starter. Jeg fikk visst ikke sagt det..." Han vinket mot et blått taxiskilt som kom cruisende.
"Men det er derfor jeg er i denne bransjen." ("Frelseren" kapittel 24).

Å tru på Gud og tru på seg sjølv, er viktig. Men også det å tru på "det neste løftet" er avgjerande for mitt forhold til menneska rundt meg. Dersom eg gir dei rundt meg ein sjanse kvar, vil det vere for lite for dei fleste. I alle fall ville det vore for lite for meg. Takka vere det at eg har fått lov til å gi eit nytt løfte, sjølv om eg braut det første, har eg fått vist at eg kan stolast på. Eg har blitt gitt ein ny start.

I tråd med dette om ny start og nye løfte, opnar eg no min "nye" blogg. Her er det rom for alt og alle. Eg, som er eigaren av heile greia, har lova meg sjølv (og dermed mine trufaste lesarar også), at innlegga mine frå no av skal vere litt annleis enn dei har vore før. Kanskje litt filosofiske. Kanskje ærlegare. I alle fall litt annleis. Trur eg, då.

Emma ein gong te

Om vel 4 timar er det ein ny fødselsdagsdag på gong. Og det er ingen ringare enn Emma som fyller år. 25, for å være nøyaktig. Og slikt kan jo ikke gå upåakta hen i denne bloggen, som trass alt er eigd og laga og alt det der av Emma sin kjære(?) bustaddelar (me prøver å unnga ordet sambuar for å unnga uheldige misoppfatningar om forholdet vårt), nemleg meg. Derfor, Emma, hjarteleg tillukke med dagen i morgon! Akkurat no har du besøk av din kjære famile. Både stort og smått har tatt turen til Oslo for å feire hhv dotter, syster, svigerinne og tante. Kan godt forstå at dei kjem, Emma er nemleg ei heilt utruleg bra jente. Skikkeleg glad i deg, Emmis!

Som seg hør og bør når nokon har bursdag, så har eg sjølvsagt komponert eit aldri så lite dikt. Her kjem det, saman med eit riktig så flatterande bilete av jubilanten:




Gratulerar, Emma-god, med femti delt på to
At du er flott å sjå te, ja, da ser jo alle no
Men inni e du lika bra, og da e ikkje tull
Snill og morsom, søt og rar, ja, lika god som gull
At du e singel, undra meg, da vil nok snart ta slutt
For du må vera drømmedama te ein super gutt