Ari

Nokre meiner Ari
skriv langt under pari
Kanhende er det fakta
men denne Ari-jakta
har eg langt opp i halsen
er lei av hetse-valsen
Så dagens bloggeinnlegg
er tiltenkt mannen med skjegg
Eg traff han her på laurdag
han sa god jul og "all slag"
og holdt meg fast i armen
slo på Ari-sjarmen
Så mitt kvarter med Ari
vil bli eit minne varig
Eg syns han er ein flott kar
god ektemann og bra far

Jepp, jepp! Ikkje sei at eg ikke har eit ope sinn!
Men seriøst: eg syns Ari Behn er ein morsom fyr, han har humor, er sjølvironisk og tar seg ikkje så høgtideleg. Og då eg traff han på laurdag var han venleg, snill og grei. Så det så!

Rita+Torbjørn=Nyforlova!

Torbjørn i Bergen, ein flott kar
han fridde til Rita, fekk bra svar
ho sa sjølvsagt "Ja!"
til å han ta
til ektemann. Bryllaup - det blir bra!

Grattis til begge to! Gler meg til bryllaup til sommaren:)

Robin

den verda berre du ser...

to uttrykksfulle auge
ei nase og ein munn
du er ein gut på sju år
og du er god og sunn

du smiler, ler og tullar
har humor og humør
men brått så er det over
då stenger du ei dør

og lukkar allting ute
går inn dit berre du
kan sjå, forstå og høyre
kva hender der, mon tru?

vi andre ynskjer ofte
at vi fekk vere med
inn i den verda du ser
sjå kva som der kan skje

men verda di er berre di
vi andre kjem ei inn
vi kan kun sjå og tenke
forstå deg trinn for trinn

vi er så glade i deg
det veit vi du forstår
og alltid vil du vere
den gode guten vår
 

Det neste løftet...

Eg tar t-bana til jobb kvar morgon. Og tilbake frå jobb kvar kveld (for det har blitt kveld før eg vender nasen heimover for tida). Turen på bana tar omlag 20 minuttar. Og så brukar eg 10 minuttar gå heimefrå og til bana, og 5 minutt å gå frå endestasjonen til jobb. I alt bruker eg altså 1 time og 10 minutt til og frå jobb kar dag. Og i det siste har eg nytta desse minutta og timane til å høyre på lydbok. "Frelseren" av Jo Nesbø. Veldig bra bok, spør du meg. Og tida på bana saman med Harry Hole, Halvorsen, Beate Lønn, Li og Li og ikkje minst "Den lille frelseren", har gjort morgonen litt mindre grytidleg, og kvelden litt mindre sein. I tillegg trur eg at ein kan lære eitt og anna av folka i bøkene. Harry Hole, til dømes. Ein alkoholisert politimann utan dei heilt store sosiale evnene, javel, men likevel. Han har nokre poeng innimellom som får meg til å tenke. Blant anna inspirerte det meg til tittelen på dette innlegget.

Hun så ned på hendene sine. "Tror du på Gud, Harry?"
"Nei,"
"Likevel sverget du i Hans påsyn at du ville redde gutten min."
"Ja," sa Harry og reiste seg.
Hun ble sittende og se opp på ham. "Er du en mann som holder det du lover?"
"Ikke alltid."
"Du tror ikke på Gud," sa hun. "Og ikke på ditt eget ord, heller. Hva er det igjen, da?"
Han trakk jakka tettere rundt seg.
"Fortell meg hva du tror på, Harry."
"Jeg tror på det neste løftet," sa han, snudde seg mysende mot den brede avenyen med stille søndagstrafikk. "At mennesker kan holde løftet selv om de brøt det forrige. Jeg tror på nye starter. Jeg fikk visst ikke sagt det..." Han vinket mot et blått taxiskilt som kom cruisende.
"Men det er derfor jeg er i denne bransjen." ("Frelseren" kapittel 24).

Å tru på Gud og tru på seg sjølv, er viktig. Men også det å tru på "det neste løftet" er avgjerande for mitt forhold til menneska rundt meg. Dersom eg gir dei rundt meg ein sjanse kvar, vil det vere for lite for dei fleste. I alle fall ville det vore for lite for meg. Takka vere det at eg har fått lov til å gi eit nytt løfte, sjølv om eg braut det første, har eg fått vist at eg kan stolast på. Eg har blitt gitt ein ny start.

I tråd med dette om ny start og nye løfte, opnar eg no min "nye" blogg. Her er det rom for alt og alle. Eg, som er eigaren av heile greia, har lova meg sjølv (og dermed mine trufaste lesarar også), at innlegga mine frå no av skal vere litt annleis enn dei har vore før. Kanskje litt filosofiske. Kanskje ærlegare. I alle fall litt annleis. Trur eg, då.

Emma ein gong te

Om vel 4 timar er det ein ny fødselsdagsdag på gong. Og det er ingen ringare enn Emma som fyller år. 25, for å være nøyaktig. Og slikt kan jo ikke gå upåakta hen i denne bloggen, som trass alt er eigd og laga og alt det der av Emma sin kjære(?) bustaddelar (me prøver å unnga ordet sambuar for å unnga uheldige misoppfatningar om forholdet vårt), nemleg meg. Derfor, Emma, hjarteleg tillukke med dagen i morgon! Akkurat no har du besøk av din kjære famile. Både stort og smått har tatt turen til Oslo for å feire hhv dotter, syster, svigerinne og tante. Kan godt forstå at dei kjem, Emma er nemleg ei heilt utruleg bra jente. Skikkeleg glad i deg, Emmis!

Som seg hør og bør når nokon har bursdag, så har eg sjølvsagt komponert eit aldri så lite dikt. Her kjem det, saman med eit riktig så flatterande bilete av jubilanten:




Gratulerar, Emma-god, med femti delt på to
At du er flott å sjå te, ja, da ser jo alle no
Men inni e du lika bra, og da e ikkje tull
Snill og morsom, søt og rar, ja, lika god som gull
At du e singel, undra meg, da vil nok snart ta slutt
For du må vera drømmedama te ein super gutt

Dekkskiftearbeidar

No har det altså skjedd. Eg har hatt min debut. Som dekkskiftearbeidar. På Emma sin store stolthet: Den grå Golfen. Og det var heilt fantastisk! I alle fall mykje enklare enn eg hadde trudd! Men litt vanskelegare enn det ser ut til på bileta under. Korleis klarte eg å sjå så uengasjert ut? Det ser jo faktisk ut som om eg berre sit der og held i ein pinne og latar som om eg gjer noko...

No vil eg ha ein ting klart: eg gjorde meir enn som så! OK, Emma, me gjorde meir enn som så.
1. Me jekka bilen opp (med litt hjelp frå storebror-Jonas)
2. Fekk laus dei fire mutrane (trur det heiter det) på kvart dekk
3. Tok sommardekket av
4. Fekk på vinterdekka
5. Skrudde igjen mutrane
6. Jekka bilen ned igjen.

Og her er bileta som stadfestar det heile (som nemnt over: det er litt vanskelegare og mer engasjerande enn kva bileta skulle seie).

Host, haust og hurrarop

Jadda, då var hausten verkeleg kome, og med den er min hoste også på plass. Lurar av og til på om den er kronisk eller noko. Den er kjem nemleg tilbake kvar haust, like trufast som Rosenborg. Og er frykteleg irriterande, provoserande og upassande, akkurat som Rosenborg. I tillegg verkar det som om den aldri slepp taket. Nok ein ting den har til felles med trønderpakket (Hm...er "pakket" eit litt-på-kanten-ord mon tru? Er ein del av mitt fotball-ordforråd, men er kanskje ikkje særleg vakkert. Det må eg kanskje tenke litt meir på.)

Nok om hoste og RBK. Sjølv om det pregar kvardagen/helga mi ein del. For eigentleg skulle eg vore i Sandefjord Normisjon no, og sunge på møte der med Ambassadør. Men så kom denne elendige hosten, tok med seg litt feber og la meg på sofaen. Og her ligg eg. Dritt.

I morgon er det klart for det så mange (i alle fall pressa) har kalla seriefinale. Den store, viktige og altavgjerande kampen mellom Brann og Rosenborg på ærverdige (litt sånn Davy-ord, det der) Brann Stadion. I morgon klokka 20:00 skjer det. Og då må, bør, skal og kjem Brann til å vinne. Ifølge Charlie, vinn dei 5-0, og han scorar 3 mål. Ja takk, seier no eg. For med 5-0 i morgon så er me i leiinga i serien, og gullet er så godt som vårt (eh...) (viss du lurte; med "me" og "vårt" snakkar eg om Brann, og eg føler meg såpass delaktig i det dei driv med at eg er inkludert i ein eventuell siger i morgon, og eit gull i november). Sjølvsagt er morgondagens kamp særs viktig, men det har dei andre kampane i haust vore også. Hadde Brann klart å tatt fleire poeng i dei, så ville ikkje morgondagens kamp verka like avgjerande som den no gjer. Så utsegn som "årets viktigste kamp" og "de viktigste poengene denne sesongen" og liknande, provoserer meg litt veldig. For det hadde ikkje vore så avgjerande og viktig dersom mine kjære og høgt elska fotballspelarar hadde scora meir og vunne oftare denne hausten.

Men men, då hadde heller ikkje morgondagens kamp vore så spennande, ei heller så utruleg artig å faktisk vinne!

Overskrifta til dette sjukdomsprega, lange og litt uryddige innlegget, er "Host, haust og hurrarop". Host fordi det er haust, og hurrarop fordi det byrja på h og dermed passa inn i bokstavrimet mitt, samstundes som eg håpar og trur at det blir siger til oss i morgon slik at alle bergensarar (og andre interesserte) kan rope hurra og sånn. Nettopp.

Eit lite foto av mine kjære Brann-spelarar er vel på sin plass på ein dag som dette. Har ikkje tatt noko eg vil kalla blinkskot sjølv, så har stelt eit bilete frå brann.no sine sider. Flotte karar i raudt! Og ganske så gode på bana:)



Og så må eg berre sitere Doddo sine ord i ein fantastisk Brann-song-tekst (melodien er eg ikkje like stor fan av...) Høyr berre her:

En dag skal det skje
at Rosenborg rykker ned
at Palestina og Israel slutter fred
at Bush blir klok
at Raymond Kvisvik leser en bok
på flere hundre sider(Min kommentar: drit litt i Raymond og boklesing akkurat no, men funka fint så lenge han var ein av oss)

En dag skal det skje
At Han der oppe gjør retur
At all sykdom får en kur
At alle kan spise seg mett
At alle bergensere får rett
Og bridge blir hipt og kult og fett (til deg som ikkje heilt skjøna poenget med å dra kortspelet bridge inn i ein fotballsong: bridge er kanskje det ein kan kalle favoritthobbyen til vår kjære Brann- og landslagskaptein Martin Andresen. Kanskje ikkje verdas mest hippe spel, eg for min del forbind det med gamle damer av ein eller annan grunn..men likar Martin det, så er det sikkert eit fint spel òg)

Oj, dette blei eit langt innlegg. Altfor langt. Så tusen takk til deg som har halde ut og faktisk les desse siste linene i dette innlegget prega av altfor mykje tid aleine utan å prate med folk...

Pappa

I dag har pappa bursdag. Hurra for han! Ein skikkelig grepa kar, pappaen min. Han kan alt, han. Snekre, fikse bil, fikse tette rør, teikne hus, bygge hus, sage ved, hjelpe til med flytting,kjøre bil, lage kjøttkaker, koke egg, pynte juletre (skikkelig god med flagga og lysa i alle fall. Eg får lov til å ta på korger og sånn på. Det er eg litt god til.), og sikkert tusen andre ting.

Mest av alt er han skikkeleg god til å være pappa. Og det er bra, for me er jo 5 ungar som han skal være pappa til. Flaks for oss at han er så god!

Sånn ser pappa ut. Han er 54 i dag, og eg synes han held seg godt! Sjølv om dette biletet vart tatt i fjor då me var på ferie i Palanga (Litauen). Han hadde fått ny skjorte og greier... Ikkje like lett alltid, å forstå kva som står på skjortene og sånn. For det første er skrifta litt rar, for det andre er det på engelsk. Så sjølv om det står noko så stygt og ukristeleg (i alle fall for ein KrF-politikar) som God Damn Fantastic, så er det litt sant. Pappa er ganske fantastisk. Og han kan alt. Bortsett frå å lese og forstå trykk på t-skjorter skrive på engelsk...

Har skrive ein liten limerick til pappa i dag, og det må eg jo nesten legge ut her på denne eminente bloggen... Vel vel, eminent blog eller ei, limericken kjem i alle fall her!

Ein pappa som min er den beste
Han er faktisk god på det meste
Han fikser jo alt
viss noko går galt
Skal tru kva som kan bli det neste?

Frokost på kafe

Eg har hatt min første haustferie som arbeidande. Og det har vore fantastisk! Føltes ganske så velfortent også, det må eg innrømme. Godt med ei veke fri! Dagane gjekk fort, og no er det brått søndag og jobb i morgon. Akk ja, sånn går det! Blir kjekt å starte opp igjen i morgon også, då. Har jo sakna ungane "mine" litt!

Veka har gått med til litt av kvart. Eg har gjort ingenting nokre dagar, hatt besøk andre, rydda etter besøk atter andre, og rava rundt i Oslo by sånn heilt i slutten. Hatt det fint, med andre ord. Mamma, mormor og veslebror Robin kom med toget over fjellet på tysdag morgon, og var her til torsdag kveld. Tre flotte dagar med tre flotte folk! Takk for besøket alle saman:)


Over ser de bilete av fire frokostetande menneske. Vil bere ha sagt at det kun er mormor som har vore på badet og fresha seg opp før denne frokosten blei fortært. Altså; me tre andre er utruleg mykje vakrare i røynda. Eller noko slikt... Frokosten var, uavhengig av dei etande sin utsjånad, god.

I dag var eg på Baker Brun på St.Hanshaugen og åt frokost ilag med Siril og Linn Elisabeth. Frokost på kafe kan absolutt anbefalast! Både smakfult, sosialt, urbant (følte meg ganske urban jaffall! Sånt skjer jo ikkje heima på Leknes liksom), dyrt (men pytt sann) og god måte å komme seg opp og ut på ein søndags morgon. Og når sola skin frå blå himmel ute, kyrkjeklokkene ringer og gatene er fulle av folk på søndagstur, då er Oslo ein ganske ok plass å være. Dagens anbefaling er altså: Frokost på kafe! (er det ikkje ein sang som heiter det? Med Elle Melle eller noko? Hm...den trur eg at eg må skaffe meg. Eller har du den, Camilla? Synes du snakka om å kjøpe den ein gong nemlig)

Enn så lenge; ha ein flott dag!

testing testing...

Tida...

Det heiter seg at tida ikkje går, men at ho kjem. Det kan nok vere sant. Men i det siste har det kome så altfor lite tid min veg. Eg berre nemner det...

Hei hei hå, nå tar vi skolesekken på...

Prøve å lære meg ein ny morgonsong som klassa mi kan. Men eg heng litt etter. Veit ikkje om eg har dei første orda rett ein gong...I tillegg kan dei teikn (som i teiknspråk) til teksten, og då er eg totalt satt på sidelina. Eg har mykje å lære av mine søte små.

Jepp, både tid, tankar og energi går med til kun ein ting den siste tida: elevane mine som eg nettopp har blitt kontaktlærar for. Møtte dei for første gong på mandag, og det var jo kjekt. Dei er mange, ulike, unike, sjarmerande, fulle av energi og påfunn. Mykje kjekt, mykje nytt, mykje slitsomt, mykje å tenke på og mykje å gjere. Føler eg køyrer ei sliten-glad-trøytt-optimistisk-livredd-stressa-positiv-berg-og-dal-bane der eg eigentleg ikkje har kontroll. Men trivst godt, både blant kollegaer, elevar og omgivnader. Livet er godt, om enn litt einsformig (ok, litt uklar her: dagane er ganske varierande, men dei handlar kun om ein ting: jobben. Berre spør Emma...)

Håpar alle andre lesarar av bloggen min (trur eg er oppe i 6 som har stått fram no - hurra for dykk!) også har det bra. Lykke til til Siril og Ingvill som er i samme båt som meg. Bere vent; snart har me og litt meir kontroll på ting!

Neste innlegg skal bli litt meir interessant og sånn, men akkurat no så har eg så lite å kome med. Lite å gi, liksom. Men eg er her, eg lever og eg oppdaterer bloggen min, om enn på ein litt keisam måte.

So long, my friends!

Kar for sin kilt

No har eg blitt vaksen på alvor
Det gjekk opp for meg her i forgår
Eg laurdag så stilt
Såg Kar for sin kilt
Eg har jo trass alt fylt tju'fem år

Eit merkeleg utfall av dette
(det er nesten flaut å berette)
Eg må følgje med
For alt kan jo skje
viss Paul ikkje vel seg den rette

Sjå Kar for sin kilt neste laurdag
Kanhende blir du òg i godlag
Av serien flott
Der folk har det godt
Men heilt annan humor enn O-fag...

 Kven vil karen i kilt(Paul) velje? (Duste)-Lucy eller Isobel?

O-fag

O-fag var ikkje akkurat mitt favorittfag på skulen. Det innebar så altfor mykje liksom. Alt frå å lære om kongar og prinsar til å fargelegge kart over land og fylker. 
Og verst av alt; eg måtte lære om historiske hendingar. Det klarte eg aldri.  Eller, eg hugsa det for ei stakka stund, men berre veker etter var alt som blåst vekk (her kunne eg nok, i namnet åt sanninga, byta veker ut med dagar. Eller timar. Og det utan å overdrive (eller blir det underdrive?)).

Nok mas om o-fag. Eller orienteringsfag, som det i grunnen heitte. Det er jo byta ut frå læreplanane no (takk og lov) men erstatta med andre fag som NaMi og liknande (ikkje fullt så takk og lov. Kva skal ein lære om kongar, prinsar, kart og historie etter? Eg har klart meg fint utan!).

Uansett; poenget er at eg har lært å like o-fag i sommar! Og kven andre enn Bård og Vegard har lært meg det? Ingen! Dei har eit fantastisk småvittig og merksnodig program på petre kvar vekedag mellom 12 og 13. Og dette programmet har fått meg til å innsjå at det finst mykje rart ute i verda som det faktisk kan være littegranne interessant å vite om. Til å prate om i festleg lag og sånn. Til no har eg kopla totalt ut når andre har dratt historiske hendingar, geografikunnskapar eller liknande på bana i festleg lag (faktisk synes eg ikkje det er særleg festleg lag lengre når slike ting blir samtaleemne. Blir nesten litt ufestleg, eller ukoseleg stemning for min del. For eg føler meg så dum...) Det nye (?) med o-fag med Ylvis, er at dei snakkar om sånne interessante merksnodige ting. Sånne ting som eg faktisk har lyst å lære. 

Og då kan eg, når hausten kjem, brife med mine nyerverva kunnskapar i festleg lag og slutte å føle meg dum og sånn. Og så blir alt så trygt og godt for vesle meg når eg kan delta i slike djupt faglege samtalar. Og det heile passar jo meget godt å presentere o-fag sitt slagord i denne samanhengen: Vår fagkunnskap - din trygghet.

Dagens (eller månadens...) anbefaling blir dermed o-fag på petre kvar vekedag mellom 12 og 13. Dei har også lagt ut diverse lydkutt på nettet, på http://www.nrk.no/o-fag/

Her ville eg eigentleg legge ut eit bilete av mine favorittgutar (to av dei i alle fall), men det har eg ikkje. Difor blir det eit bilete av ein sjiraff eg traff i Dyreparken i Kristiansand på onsdag. Kanskje er det Raffen?

No skal eg nok ein gong prøve noko nytt...

Hei!

Tebake frå Bulgaria no. Tusen takk til alle de som har kommentert at eg har blitt brun! Slikt varmar eit kviting-hjarta:) Har rukke å pakke ut, vaske klede, pakka inn, vore på 5-års treff på Bibelskulen, pakka ut, vaska klede, pakka inn igjen (delvis, vel å merke) og sett igang med den store inn- (eller var det ut-?) pakkinga frå leiligheten her i Vibes. Slitsomt å være på flyttefot! Har resultert i at eg har endra døgnrytme sånn litt...var oppe til ca 0430 i natt, og blir vel ikkje tidlig kveld i kveld heller...Får liksom gjort mest om natta. Kanskje ein samanheng med at Emma har sove om dagen pga nattevakt og dermed så må det vere litt stille i huset? Ja, eg kan no i alle fall skulde på det:)

Elles lite nytt. Snart reiser eg heim til mitt kjære Leknes for å feire bursdag (gullbursdag!!!) og jobbe litt. Blir kjekt å sjå vakre Osterfjorden igjen etter gamalt!

Siril, viss du les dette, så vil eg seie at eg håpar du har fått med deg at eg har gjort eit forsøk med å oppdatere infoen om meg. Både ny plass og bu og jobb er kome med. Eigentleg så ville eg mest av alt sei til deg at eg håpar du får eit superbra opphald i Thailand hos Eirin&co. Det fortener du no etter vel fullført adjunkt-utdanning. Glede meg te å høyra kordan misjonærane har det der borte.

Vel, det var alt for denne gang. No må eg pakke litt til...og på grunn av at eg forsøker å få inn eit bilete av meg sjølv i profilen min, så legg eg ut eit bilete av meg sjølv her no...berre av den grunn altså! So long!

Nest siste dag i Bourgas

Ja, no e snart vaart opphold i Bulgaria slutt...Me syns sjoel me har opparbeida oss ein akseptabel brunfarge, men den konklusjonen maa me kanskje revurdera ette ein episode i dag tidlig...me hadde et litt traumatisk moete med to av Sunny Beachs lifeguarda, og da resulterte i limericken de kan lesa nerafor. Ergo; me e'kje spesielt brune likavel. Bere saann at de veit da naar me kjem heim, liksom.

Me gjekk ne' te strande, fant solstol
To menn kom imot oss, dei va cool
-Velkommen te stra'n!
sa han eine ma'n
-Me ser de e kvite og treng sol

Te tross for litt troebbel i start'n
Har me no faatt opp solefart'n
E farga og flott
I alt ant enn graatt
Har nesten heilt gloemt kjipepart'n

Bulgaria...

To jenter skal reise til Bourgas
Dei reiser frå Gardermo'n flyplass
I morgon dei fèr
til sol og godt vèr
I veska ligg pengar og raudt pass

See you soon!

Nynorsk

Mi kjære syster, Camilla, gjorde meg merksam på noko her ein dag. Eg må ikkje gløyma målføret mitt! Det vakre, melodiøse og svært så diktarvenlege skriftsspråket NYNORSK. Difor er dagens bidrag ein limerick i tre delar (eller skal eg sei akter?) på dette poetiske målføret. Dersom nokre av lesarane (ja, de tre-fire som ser ut til å lese her sånn av og til), ikkje er heilt fortrulege med nynorsk, så kan det stillast spørsmål til forfattaren (altså meg) om innhald og slikt. Gjerne i form av ein kommentar her på sida. Det har ikkje vore så mange av dei i det siste (kanskje ikkje i det heile, men eg likar ikkje overdrive heller).

Ein takk går til Ingvill og Rita
Dei båe kan dikta, må vita
To lim'rickar bra
Eg ropar: "Hurra!"
og kjenner at eg blir for lita

For eg har nok gjort mitt som diktar
Dei andre mot stjernene siktar
Ser ut til at eg
må finne min veg
Å vere ein bloggeigar pliktar...

Så neste gong blir det ei lim'rick
Eg verda må sjå med eit nytt blikk
Og kva dette vert?
Rapport frå konsert!
Frå Slåbrock og Gaute sin musikk

Kongen og sånn

Ein dag som den syttande mai

er mange folk skikkeleg gla'i
I år som i fjor
i bunad eg for
til by'n for å rope hurra'i...

Eg såg både folk, korps og kongen
For meg var det jo fyrste gongen
At eg kongen såg
der eg gjekk i tog
Han vinka til meg frå balkongen


Eg veit at han vinka til fleire
mangfaldige tusen sku' feire
At Noreg er fritt
det er ditt og mitt
Ja, kven kan vel ynskje seg meire?

Jomfrutårnet...

Det ligg eit tårn i Bergen by,
eit tårn så raudt og flott.
For tida jobbar brannmenn der,
dei flytter snart for godt.
Då håpar eg å flytte inn,
gi tårnet ein ny glød;
for det skal det huse meg og
andre jomfruer i nød.
Til no så er vi berre to
som glad har takka ja
til framtid god i Bergen by,
og Jomfrutårnet bra.
Men sit du der og tenker no;
Her vil jo eg og bu!
Så er det enda tid og rom,
ja, berre sei frå, du!
Kontakt meg her på bloggen min,
så skal du snart få svar.
Sannsynlegvis blir svaret "Ja",
så berre gjer deg klar!

Curious George

Har du nokon gong høryt om Curious George? Det har eg. Han har nemleg budd på rommet mitt sidan eg var ganske så ung. Fekk ein brun ape-bamse av onkelen min, som det stod noko merkeleg på magen på. Ganske tidleg forstod eg at George, det var eit namn. Men Curious, kva i alle dagar var det for noko? Eit namt? Og korleis skulle eg uttale det i så tilfelle? Må innrømme at eg var godt igang med ungdomsskule-engelsken før eg forstod kva bamsen min blei kalla. Nysgjerrige George! Eller Nysgjerrige Nils som det er blitt oversett til i norske bøker. Absolutt ikkje like flott og sjarmerande som originalen, men...

Jaja, nok pjatt om min vesle søte ape-bamse. Poenget med heile dette innlegget, er at eg no har oppdaga eit heilt fantastisk samantreff; min nye favorittartist, Jack Johnson, har gitt ut ei plate som heiter, og hald deg fast; Sing-A-Longs and Lullabies for the film Curious George! Kult, eller? Ei fantastisk flott plate, forresten. Og ein fantastisk flott bamse. Her er dei begge to (plata og bamsen, ikkje plata og Jack eller bamsen og Jack...) i sofaen i stova vår. Hipp hurra for begge to!

Dagens anbefaling (kanskje ein ny post i bloggen min?) er altså Jack Johnson med Sing-A-Longs and Lullabies for the film Curious George.

men bloggen te Elisabeth va'kje død...

Trudde kanskje eg hadde gitt opp min tilværelse som bloggar? Å nei da! I'm back! Har hatt ein flott påskeferie heima hos mor og far. Herlig å vera heima og slappa av og sånn! Vestlandet viste seg frå si mest omtalte sia; regn regn regn regn regn regn regn...hurra hurra! Bilde te venstre e forresten tatt den eine dagen da va sol sol sol sol sol! Palmesøndag la eg, to av mine yngre søsken(som alle tre smile så fint på bildet) samt mamma og pappa ut på tur over Rinnane. Herlig! Som du ser av ansikta våre, va me litt trøtte og sånn, men humøret va absolutt testede:)

Har egentli ikkje så mykje nytt å sei, tross mitt langvarige fravær. Men eg klare jo (som de ser) å skriva nåkken linje om rett og slett ingenting!

Da va alt for denne gang. Slenge med et bilde tatt inne i bilen te storesøs ved Gullgruven i Åsane onsdag før skjærtorsdag. Raindrops kept falling and falling and falling and falling and falling...

Med båt i Oslo

Har fått nåkken klage på lite oppdatering på min herlige blogg (ok, kun ei klage, men like å legga på litt). Uansett antall klage, så kjem da ei aldri så liten oppdatering her. Hurra!

Har nok ein gang fått ånden øve meg og skrive ein flott (?) limerick. Må innrømma at akkurat denne limerick-bølga e iferd med å ta knekken på meg. Da har gått så langt at eg driv å tenke i limerick form. Hodet mitt e liksom på "dadadadadadadadada - dadadadadadadadada -dadadadada - dadadadada - dadadadadadadadada"-form for tida. Slitsomt! Og da ser ikkje ut te å gå øve med da føsta heller, så derfor kan eg likså godt skriva inn min siste produksjon (forresten allerede publisert i Torbjørn sin nyoppretta blogg)



Ein båttur i Oslo e muli'
Tross i at da ikkje e juli
Kakao i ein kopp
på Nakholmen stopp
Så herlig, ja nesten utruli'



(limericken handle(viss du mot formodning ikkje sku forstå da) om ein båttur i Oslofjorden i sol og flott vær på lørdag. Ein tur som absolutt kan anbefalast!)



Og så må eg jo nesten ha med et bilde av reisefølget; først Ingvill (på ferie frå Trondheim - HurraHurraHurra!), Rita, Linn Elisabeth og meg.

Ein heilt ualminnelig dag...

Den starta me at eg va vikar for ein tjedjeklasse på Marienlyst. Ikkje så spesielt, kanskje.

Så gjekk eg heim. Heilt normalt.

Deretter åt eg litt lunch. Ikkje nåkke ekstraordinært med da heller.

Neste post på programmet; forsøk på jobbing med FLABS-oppgava med Rita. Gjekk ikkje som smurt. Blei sur og frustrert. VELDIG sur og frustrert. Og sulten. Ganske vanlig reaksjon sånn i tre-fire tida.

Rita laga middag. Relativt dagligdags da óg.

Så såg me "Home and Away". Utrulig vanli aktivitet i detta huset (viss TV-sjåing kan kallast ein aktivitet...)

Me gav FLABSn og drøftinga ein ny sjanse. Gjekk om mulig enda verre enn ved føste forsøk. Frustrasjonen va te å ta og føla på. Me blei drittsure begge to. Tenkte at "FLABS e møkkafag!". Me gav opp.

Rita ringte te Torbjørn. Supervanlig.

Eg for ut på joggetur. SUPERDUPERUVANLIG OG PÅ GRENSA TE EIN SENSASJON! Då eg kom inn igjen va frustrasjonen gått litt øve. Regnet, Forgnerparken og den utslitte kroppen (hardt for den, stakkar. E'kje vant te ant enn å gå te og frå ting. Går riktignok litt fort, men ikkje joggefort...) tok tankane vekk frå møkka-FLABSn for ei lita stund.

Og no sitt Rita og eg og ska sjå Dirty Dancing. Ikkje veldig uvanlig, me har sett den mange mange mange ganga. Men lenge sia sist. Så kanskje sånn midt-på-treet-vanlig. Gitt opp møkka-FLABSn for i dag. På'an igjen i mårå. Ganske så kjempevanli i vårt hus. Å utsetta ting, altså...


Her e et lite flatterande bilde av meg som e komt igjen frå joggetur og ska i dusjen. Bere sånn at eg har et lite bevis på at eg faktisk va ute. Dårlig bevis, kanskje, men eg ville ellers ikkje frivillig lagt ut et så svett og ulekkert bilde av meg sjøl. Så du bør tru at da e sant!

(Viss du lure ka som va så ualminnelig med akkurat denne dagen, så va da joggeturen. Eg driv nemlig ikkje med sånt. Sånn egentli. Men nåkken ganga driv frustrasjonen øve møkka-FLABSn ein te å gjera ting ein ikkje kan. Som f eks å jogga. Nemlig.)

Kong Ole av Kollen

Speaker rope: Ole Einar! Og publikum svare: Ole Einar!

Stemningen i Kollen e topp! Vore med på (dvs vore tilskuar på) mitt føste (og absolutt ikkje siste) verdenscuprenn i skiskyting. Oppvarming med Kati Wilhelm-demonstrasjon, og så den store finalen; Ole Einar Bjørndalen-show. KONGE! Ord blir fattige i når ein står ansikt te ansikt (ok, ikkje akkurat da, men han suste forbi meg så nærmt at eg kunne pirka i han med flagget mitt viss eg ville. Men da ville eg ikkje...) Legg inn et bilde tatt av han som vise kor nærmt han faktisk va (og kor fort han kjørte forbi oss)

I god skirenn-i-Kollen-ånd så har eg i dag laga ein aldri så liten limerick som beskriv kor flott da va å vera publikum;

I dag va da world cup i Kollen
Sku nesten tatt med parasollen
For sole skein flott
og rennet va rått
Med Bjørndalen i hovedrollen

(Ane de ein ny skirenn-kommentator-spire her? Lure på om NRK veit at eg finst...)

Å Vestland, Vestland...

Ingvill ettelyste bilde frå Leknes i sist innlegg...Nesten flaut å sei da, men eg tok ingen - eg gjentar ingen - bilde heima denne gongen. Ganske så merkeleg, i grunnen, for været var flott og folka særdeles goodlooking...Så derfor får da bli nåkken arkivfoto denne gongen. Love oppdaterte og vakre bilde ette påske, Ingvill!







Utsikt frå Rinnane. 14.august 2005








Utsikt frå terassen vår. 7.oktober 2005








Utsikt, også denne gongen frå terassen vår. 16.desember 2005

Tyver i natten...

No har eg ikkje skrive nåkke i bloggen min på aldri så lang tid. Har fått litt petter for da(og med petter meine eg sjølsagt pepper...bere så da e sagt. Trur eg har fått meg litt dysleksi sia sist...sånn kan da gå).

Sia sist har da skjedd store ting; eg har tatt Lavprisekspressen heim te Vestlandet. Hurra for billig reisealternativ øve fjellet! 98,- tur/retur e ganske så øvekommelig sjøl for ein fattig student som meg. Kjekt å vera heima. Faktisk så va heile storfamilien på sju samla te felles søndagsmiddag i går - fin gjeng! Tarje tok opp et tema som har plaga han ei stund; hyppige temaskifte i samtalen rundt matbordet. Spesielt blant familiens kvinnelige medlemma. Han har litt problem med å henga med (sjøl ette 17 års trening...litt seinlært, Tarje???). Pappa trøsta han med at han har gitt opp å henga med. Den raude tråden (som eg kan lova deg e der ein plass!!!) syns han e litt lite synlig, så han sitt bere stille og tenke at "dei spør meg vel direkte viss dei vil ha mi meining". Og da gjer me jo, pappa.

Mens bussturen te Vestlandet gjekk knirkefritt, så va turen tebake meir dramatisk...eg blei nesten rana på Gol! Meir om detta kjem mot slutten av innlegget...men fyttikatta så skummelt da egentli va! Tenkte ikkje så grådig på da akkurat der og då, men no har eg innsett at da va på grensa te høgdramatisk (slår kanskje ikkje Camilla si flyhistorie frå fredag, men likavel; dramatikk inne på bussen på Gol e'kje te å spøka med da heller!)

Sist innlegg spurte eg om tips te ka eg kan skriva om her, og mi kjære lillesøster og flydramaqueen, Camilla, kom med oppte fleire forslag, blant ant dikt, og da veit jo de som kjenne meg at eg e grådig go te! (eh...). Uansett så tenkte eg at eg ska gjera et forsøk i dag. Dikte heite kanskje I et sete på Lavprisekspressen på Gol (kanskje eg bytte øveskrift når eg får bearbeida diktet litt, men foreløpig e detta arbeidstittelen...)

I et sete på Lavprisekspressen på Gol
Dramaet skjedde i natt klåkkå fem
Lavprisekspressen sku kjøra meg "hjem"
Frå Bergen te Oslo va veien den gjekk
Og eg hadde pakka i bag og i sekk
Bussen va full, men eg fann meg ein plass
Rad nummer to (et godt stykke frå dass)
Alt såg så fint ut, eg sov av og te
Ho som sat attme lot meg sova i fre'
Eg tenkte at nattbuss'n e go' som gull
Kjapt, trygt og billig, da e ikkje tull
Men detta va før me va komt fram te Gol
Sjåføren sku pausa, han trengte litt sol (sjøl om da va midt på natta og lite sol å sjå...tips te nytt rim her tas imot med takk!)
Me hadde vel stått dar på Gol et kvarter
Eg satt der og drømte om is te desèr (dessert?)
Då merka eg nåkke som ikkje va rett
Ein fyr nermed beina, ikkje spes fett
Eg rørte litt på meg, og då spratt han opp
han spurta av bussen i fullfart galopp
Eg sjekka i sekken; men den va intakt
Så eg slapp å springa på Gol-tyvejakt
Moralen e den; da e farlig på Gol
Særlig når føraren treng pause og sol
På Gol e da tjua som stel da dei finn
på Lavprisekspressen snik dei seg òg inn

Kanskje ikkje da besta dikte eg har skrive, men da e jo bere et føsteutkast...eg e veldig for prosessorientert skriving (heia Olga Dysthe og Ord på nye spor!), så prosessen fram mot ferdig produkt e enormt viktig.

Sjalabais så lenge!
Nytt dikt kjem kanskje snart;)

Emma og Sverige

Her e Emma. Ho e den andre personen eg dele leilighet med. Ho har ikkje kjæreste sånn som Rita har, men Emma e litt spesiell ho og. Ho e nemli halvt svensk (og halvt norsk). Og ber preg av da. Ikkje på den måten at ho kalle seg svensk. Elle prate svensk. Men når da passe seg sånn, så e ho litt svensk likavel. Ho syns for eksempel da va gøy med OL i år (elle OS som Emma sikkert ville kalt da i år). For då vant Sverige så mykje. Og så virka da som om Emma plutselig merka da svenska blodet i årena litt ekstra, og så blei ho svensk. Men da gjekk øve (kanskje tok da norska blodet øvehånd te slutt???) No e ho ganske norsk igjen, trur eg.

Fordelen med at Emma e litt svensk, e at eg stadig vekk får oppleva litt av den svenske kulturen. Foreldrena hennas (Elsie og Otto, henholdsvis svensk og norsk) bur nemli i Sverige. På et særdeles koselig småbruk (trur ein kan kalla da da...litt sånn "Emil"-stil på huset; veldig koselig!). Og der e eg av og te. Ilag med halvsvenske Emma, sjølsagt. Kjekt! Eg får meg altså ein utenlandstur i ny og ne. Og no når mine tre av mine søsken befinn seg i henholdsvis London(Camilla) og USA (Solveig og Tarje), så kan eg sei; "Og eg va i Sverige sist helg!" Kanskje ikkje lika spennande, men utland e utland, meine no eg! Forresten; takk te Robin som har vett te å holda seg i heimlandet:)

Jaja, så har eg presentert mine to sambuara. Ka ska eg då finna på te neste gang? Tips/forslag tas imot med takk!

Rita

Rita bur ilag med meg og Emma her i Oslo. Rita har kjæreste. Rita sin kjæreste heite Torbjørn og bur i Bergen. Rita har besøk av kjæresten sin, Torbjørn, no. Rita har besøk av kjæresten sin, Torbjørn, te søndag. Rita sin kjæreste, Torbjørn, e ein grei gutt. Rita søke på jobb no. Rita sin kjæreste, Torbjørn, hjelpe Rita med å søka på jobb no. E du lei av å lesa om Rita og kjæresten hennas, Torbjørn? Då ska du få sjå et bilde av dei i staden for! Sånn ser Rita og Torbjørn ut når dei søke jobb for Rita.


Eg e veldig gla i begge to. Sjøl om da e Torbjørn sin feil at Rita ikkje ska bu med meg og Emma i Oslo lenger enn te sommaren... Akkurat da e litt dårlig gjort, Torbjørn, men du e tilgitt. For du gjer Rita så gla. Og då blir eg òg så gla:)

I dag må eg og komma med ei oppklaring; Eirik e ikkje Camilla sin flamme men Camilla sin kjæreste. Nemlig! Kom te å omtala han som flamme i sist innlegg, og da va dumt gjort av meg. Flamme har visst nåkke litt useriøst med seg. Og Camilla og Eirik e ikkje useriøse. Nemlig. Sjøl om dei bere e ungfola begge to. Eg, ei voksen og moden kvinna (eg e'kje gammal, Cammi, eg e voksen og moden!), kunne kanskje hatt et seriøst forhold, men da har eg ikkje. Nemlig. Driv ikkje med sånt, eg. Nemlig.

Fremdeles ikkje komt heilt i havn med søke-jobbs-som-eg-ikkje-får-og-kanskje-ikkje-har-lyst-å-få-heller-arbeidet, men ska ringa te mine referansa i dag. Hurra!

Gøy med besøk!

Har hatt ei flott helg med besøk frå da fagra Vestlandet. Og dei som kom va ingen ringare enn mi kjære, kjære mor og kusina mi; Synne. Riktignok kom dei ikkje bere for å besøka meg, Camilla va nok òg veldig hovudperson for besøket (og me kan vel lika godt innrømma da føst som sist; besøket va grådig intressert i å treffa Camilla sin store flamme; Eirik).

Lørdagen gjekk med te ein del shopping (Bogstadveien e bra nabogata å ha for sånne formål!), eting, DVD-sjåing og prating (e da nåkke familien min kan e da nettopp prating...spør Emma viss du trur eg tulle...) Søndag va den store sightseeing-dagen; Frognerparken med Vigelandsanlegget, Karl Johan, Stortinget, Hotel Cæsar og slottet. Synne og eg va vel kanskje dei mest ivrige sightseearane, nåkke som bildena me tok gjenspeile (stort sett me som e "modella". Og Synne; me gjer oss særs godt på bilde, syns du ikkje???) Gøy å vera turist!

Må jo nesten legga te at eg i løpet av helga fekk fleire folk te kjedislista; Amund (Idol-dommar) med kone Sunniva (modell), Ingolf Håkon Teigene (takk te NRK som gir oss stadig fleire folk som e aktuelle te ei sånn flott lista!), Kristin Halvorsen og Tore Andre Flo (han e skikkelig høg altså!)

Da va vel da eg hadde å bidra med for i dag. Forresten; eg har begynt å søka på jobba te høstn...skummelt! Og vanskelig! Og så e motivasjonen ikkje heilt på topp (koffor sku nåkken gidda å ansetta meg; nyutdanna, uerfaren og ung som eg e...eg hadde ikkje ansatt meg for å sei da sånn. Litt dårlig utgangspunkt, kanskje?) Jaja, da ordne seg vel!

picture perfect...

No når eg har forstått konseptet med å legga inn bilde, så tenkte eg at eg sku legga inn litt fleire. Et av cammi, seff, forda ho har vore sånn ein god konsulent i min prosess fram mot ferdig førsteutkastblogg. Her e ho!



Og så må eg jo ikkje glømma mine to herlige sambisa Rita og Emma; bedre jente ska du leita lenge ette. Her e dei to frøknene godhjerta og sammfunnsengasjerte på vei ut i Oslohausten for å samle inn pengar til TV-aksjonen 2005. Gjorde ein hederlig innsats! Slike jenter det vil gamle Norge ha!

så va da detta med bilde då...

Prøve nåkke nytt no; legga ut bilde. Cammi har fortalt meg at d finst ein knapp som heite "Add image" som ska brukast te sånt...og eg fant den! Eureka Eureka! (litt usikker på betydningen av d, men e jo da dei sei i Donald og sånn når dei finn ut av lure ting. Sånn som eg gjorde no). Så då må eg jo legga ut eg nydelig bilde av meg tatt i sommar på ferie i Palanga (Litauen). For ei dama! (ved nærmare ettersyn så ser da jo ut som om eg prøve å pressa meg mellom trena og samtidig sjå drømmande ut...litt mislykka forsøk på "fintbildeavElisabethpåferie"...jaja, sånn kan da gå!)

joda, da va sånn!

Eg fekk da te! Sku gjerne hatt litt meir innhold på denne bloggen, men eg finn rett og slett ikkje ut kordan eg ska legga inn bilde og sånn...Så akkurat no e eg ikkje spes fornøyd med kordan denne bloggen ser ut. Men eg love eg skal gjera ein innsats for å få den meir spennande. Kanskje eg kan søka hjelp hos mine mer bevandra blogg-innehavar-søstre. Jepp jepp!

Hej hej hallå!

E da sånn da fungere liksom? Har eg lagt ut min føste blogspot-helsing no? Ikkje veit eg...Kanskje, kanskje ikkje. Eg e uansettt på vei te å laga meg ein blogg...Så gjenstår da å sjå om nåkken finn han då!