Eg har an! Takka være kjære lillesøs Cammi, så har eg no blitt tatt i tikken. Nåkke eg har forstått at i bloggeverda betyr at eg no skal skrive 6 ting om meg sjølv som ikkje alle (men sikkert ein del) veit om meg. Har vridd hjernen fram og tebake (e da mulig egentil??? Et dårlig uttrykk i så tilfelle, men poenget kom vel fram?) og her kjem 6 meir eller mindre interessante ting om meg og mitt liv som du kanskje ikkje va klar øve. Les og bli klok...elle nåkke sånt. På sluttn ska eg tikka 6 nye folk som ska gjera da samma, og da kan bli litt av ei nøtt, men eg får prøva. Tikke alle eg har blog-adressa te i alle fall!
1. Då eg va mindre hadde eg ein drøm om å spela på Brann sitt A-lag. Sia Brann kun har lag for den mannlege delen av befolkninga, og eg var (og e) jente (totalt blotta for ballfølelse og talent), blei da ingenting av. Neste drøm va å bli trenar for Brann. Så fysioterapeut. Blei ingen av delanne. Men eg har tatt da igjen ved å vera relativt engasjert supporter på sidelinja.
2. Eg kan ikkje fordra syngedame à là Celine Dion, Mariah Carey og Whitney Houston...
3. Som fersk student i Bergen, takka eg naivt ja te å sitta på ein bil som kjørte forbi meg på busstoppet. Ein an fyr som stod der skulle sitte på, og han såg snill ut, så eg såg mitt snitt te å sparra 20 krone på å haika med tre villt fremmede gutta. Vel fremmed og fremmed, fru Blom, sjåføren viste seg å vera Anders Styve (boksar frå Bergen for dei som ikkje visste da), og han lurte veldig på om eg ikkje va litt vel godtruande som satt meg inn i bilen uten å kjenne dei...Godt poeng, Anders...
4. Som liten va eg unormalt glad i spekesild. Da gjekk øve.
5. Eg kan ikkje strikka. Har ikkje lyst å læra da heller, nåkke som resulterte i mi einsaste frekke utsegn på¨barneskulen: Lærar: Så gjer du slik og slik (viser meg strikking av ei maske) Eg: Da kan du gjera sjøl! Strikkemarerittet resulterte i at eg tok strikketøyet med meg heim og lot mamma strikke det ferdig for meg til neste dag.
6. Eg har fått tilbud om å bli med Raymond Kvisvik og Azar Karadas i dusjen, men takka nei...
Dermed e eg ferdig! Og eg tikke:
Solveig
Torbjørn
Ingvill (har vel egentli ikkje blog, men MySpace...)
og da va dei vennande eg hadde her som har blog sjøl. For ein kjip venneflokk eg har! (i alle fall på bloggefronten...)
So long, everyone!
4 kommentarer:
Eg har tre kommentara til deg på følgande punkt,eller to av dei gr ut på det samme:
Pkt.1 og 3:dobbeltkonsonant,Elisabeth!E ikkje du lærar?Sist eg sjekka blei ikkje spara og delane skreve på følgande måte:sparra og delanne.E fullstendig klar øve at eg skriv ein heil del meir feil enn deg,men du e lærar,det e ikkje eg!
Og til punkt 4:det der med spikesilda sku gått øve så mykje lenger før...
Spikesild eller ikkje,intr.lesning!
Det heite kanskje dobbelkonsonant uten t ette dobbel....?
Som den gode lærar eg faktisk e (får besøk i klassa av byråd for skole, Torger Ødegaard i mårå) så la eg sjølsagt inn nåkken feil i sist innlegg (i tillegg te at da va skreve på dialekt sjølsagt). For å sjå om de les godt og nøye nok te å oppdaga dei, liksom. Så grattis te deg, Cammi, du e go!
Eg er svært takksam for at du ikkje har tikka meg. Likevel, eg er litt for fornærma for at du ikkje reknar meg som ein venn.
Dersom du mot formodning skulle finne på å ombestemme deg, og rekne meg som ein venn likevel, kan eg jo muntre deg opp med at eg har og sånn space som Ingvill har. Det vil i neste omgang kunne bety at om du reknar meg som ein venn, vil vennegruppa di bli litt mindre kjedelig. Ergo ein vinn-vinn situasjon for oss begge.
(http://bjorgims.spaces.live.com
Legg inn en kommentar